Het was afgelopen zondag een “af en gaan” van menners door Stompwijk, de menners hielden n.l. hun jaarlijkse minimarathon.

Zaterdag waren, door een aantal vrijwilligers (Nico en Kees bouwden zelf), hindernissen gebouwd bij Fam. den Haan, Turkenburg, Van Santen, Overdevest (Westeinderweg) en De Jong; de laatste afsluitende hindernis was op ons eigen terrein aan de Huyssitterweg.

Foto: Uitpuffen in de schaduw na het bouwen

In tegenstelling tot vorig jaar waren de weergoden ons goed gezind. Moest vorig jaar nog de regenkleding aan, dit jaar scheen de zon uitbundig en was het voor de paarden, die al een wintervacht beginnen te krijgen, eigenlijk een beetje te warm.

De “leidschendammers” startten bij Nico den Haan en de “Stompwijkers” aan de Huyssitterweg; vandaar dat het een heen en weer was van menners op de Dr. van Noortstraat en de Stompwijkseweg.

Het voordeel was, dat iedereen zo rond een uur of twee de hindernissen gereden had en dus voor de ergste warmte (waar zeuren we eigenlijk over).

Bij Nico den Haan (hindernis 1) maakten de pony’s en paarden gelijk al kennis met een waterpartij die, wilde je snel rijden, een aantal keren moest worden genomen.

Zo ook bij Kees de Jong (hindernis 5) die gebruik maakte van zijn “eb en vloed” bodem en eveneens een waterpartij had ingebouwd. Kees had zijn springhindernissen laten staan. Het was dus een “volle bak”, een beetje stuurmanskunst was daar wel geboden.

Bij Piet Turkenburg (hindernis 2) konden we, door het mooie weer, op het land en was er de altijd verrassende, bekende rood/witte verkeershindernis gebouwd.

Bij Jan van Santen als vanouds het kegeltjes parcours met vaste poortjes. Door een paar venijnige en lastige bochten in het parcours hadden hier toch een aantal menners, ondanks de ruime poortbreedte, een balletje eraf.

Bij Jet Overdevest (hindernis 4), op het hoge en dus droge land, hadden we de ruimte en kon er een hindernis worden gebouwd met ruime bochten. De meesten kozen echter voor een paar korte wendingen en wonnen daarmee “hopelijk” tijd.

De laatste hindernis (6) was op ons eigen terrein; de waterbak was vol gezet en de hindernis op het land uitgebreid met een aantal doorgangen.

Er moest gelijk via poort A het water worden genomen, dan gelijk eruit en dat bleek voor een aantal, zeker als het snel ging, een krap “boggie”! Voor ondergetekende betekende dit dat de kar net het heuveltje raakte en op z’n kant ging ... en dat was einde wedstrijd!

Maar gelukkig geen letsel van menner, groom (zij konden nog lachend op de foto) en pony’s; alleen wat “leer en blik” schade, en dat is snel verholpen.

Toch maar even een pionnetje gezet (zie foto) voor de veiligheid van de overige deelnemers.

Om 15.00 uur was de prijsuitreiking waar gelukkig een groot aantal menners voor gekomen waren.

Doordat de laatste onderlinge wedstrijd niet door kon gaan werden naast de prijzen voor de minimarathon ook de prijzen voor de clubkampioenen 2011 in de dressuur en de vaardigheid uitgereikt.

Dankzij alle vrijwilligers (bouwers, hindernisrechters, nou noem ze maar op …) is het een zeer geslaagde en sportieve mendag geworden, waar iedereen zichtbaar van genoten heeft.

Klik hier voor de volledige uitslag en tijden in de hindernis

Ons laatste en afsluitende evenement is op 16 oktober. Dan gaan we heerlijk een dagje rijden in het Speulderbos in Garderen en de ruiters zijn ook van harte welkom. Geef je dus op bij Lindsay.

Ab